Volledig belaste tarieven voor stilstand van productielijnen

Volledig doorbelaste lijnstilstandstarieven worden door fabrikanten berekend om de totale kosten van productielijnstilstanden te bepalen. Dit tarief omvat niet alleen de directe kosten, maar ook indirecte kosten. Hier volgt een overzicht van het proces:

 

1.) Directe kosten: Dit zijn de uitgaven die rechtstreeks verband houden met de stilstand. Ze omvatten:

1. Verloren productiewaarde: Berekend door het aantal eenheden dat door de stilstand niet is geproduceerd te vermenigvuldigen met de winstmarge per eenheid.
2. Arbeidskosten: Lonen die tijdens de stilstand aan werknemers worden betaald.

2.) Indirecte kosten: Dit zijn minder zichtbare kosten die nog steeds van invloed zijn op het bedrijfsresultaat. Ze omvatten:

1. Onderhouds- en reparatiekosten: Uitgaven voor het verhelpen van het probleem dat de stilstand veroorzaakt.
2. Overheadkosten: Vaste kosten zoals nutsvoorzieningen, huur en salarissen die tijdens de stilstand blijven oplopen.
3. Afschrijving van apparatuur: Het waardeverlies van machines als gevolg van inactiviteit.
4. Voorraadkosten: Kosten die verband houden met het aanhouden of beheren van voorraad die niet kan worden verwerkt.

3.) Opportuniteitskosten: De gemiste kans om tijdens de stilstand omzet te genereren.

 

4.) Administratieve en Overige gerelateerde kosten: Kosten voor administratieve taken of andere activiteiten die verband houden met het beheren en oplossen van de stilstand.

 

Om het volledig doorbelaste lijnstilstandstarief te berekenen, tellen fabrikanten deze kosten bij elkaar op en delen ze deze door de totale stilstandsperiode (meestal in uren). Dit levert de kosten per uur stilstand op en geeft een uitgebreid beeld van de impact van productiestilstanden.

Fabrikanten gebruiken deze informatie om weloverwogen beslissingen te nemen over onderhoudsschema's, investeringen in apparatuur en operationele verbeteringen om stilstand en de bijbehorende kosten tot een minimum te beperken.